کیانا وحدتی
راهنمای سایت
صفحه اصلی تالار گفت و گوزبان و ادبیاتموسیقی ایرانیکتابخانه کیانافیلم/کارتونمعماریاخبار و دانستنیهاپزشکی و سلامتبیداری معنویفرهنگ لغتدرباره کیاناورود
 


کیانا وحدتی
باورت نمی شود که من وارهاده در میان حیرت کنون مانده با کورسویی از فانوس خاطرات دور در...

جزئیات بیشتر...




6 دلیل خوب برای خوردن شکلات سیاه اگر شکلات سیاه به اندازه مصرف شود فواید زیادی برای انسان
شکلات سیاه یکی از خوشمزه‌ترین و پرطرفدارترین مواد غذایی موجود محسوب...

جزئیات بیشتر...


نوشته های خواندنی
« 86753 بازدید »

rouholla روح‌اله     شنبه, ‏1387/07/13 ‏20:16:20

با ارسال دانسته ها،معلومات و مطالعات جدید خود در زمینه های مختلف ، دیگران را بهره مند سازیم ...
« نمایش همه نظرات »
« نمایش همه صفحات »
« نمایش 10 نظر قبلی »


رهنما رهنما.     یکشنبه, ‏1395/07/04 ‏08:43:03

بی تو من،  ثانیه  تا
ثانیه را پیر شدم

من همان،کوه  غرورم
که زمین گیر شدم

مثل پروانه ی بی تاب
در اندیشه ی نور

با پری سوخته  از  
زندگی ام سیر شدم
rahele rahele     دوشنبه, ‏1395/08/10 ‏08:46:09

بعد از این سال با یک سرچ اینترنتی یک صفحه از کسی میبینی که سالها قبل رفتنش حال همه خانواده امون رو خراب کرد.
پدر کیانا همکار مادرم تو درمانگاه خیابان فرودین بود. وقتی که گفتند کیانا رفته همه ما ناراحت شدیم
با اینکه فقط چند بار اون رو تو دوران کودکیش دیده بود.
مرسی که این سایت رو درست کردید.
farahnaz فرحناز     دوشنبه, ‏1395/08/10 ‏23:18:23

راهله عزیز ممنون برای همراهیت
رهنما رهنما.     سه شنبه, ‏1395/08/11 ‏11:53:38

شعری زیبا از مجلس ختم خودم ---

آمدم مجلس ترحیم خودم، همه را میدیدم
همه آنها که نمی دانستم
عشق من در دلشان ناپیداست
واعظ از من میگفت، حس کمیابی بود
از نجابت هایم، از همه خوبیهایم
وبه خانم ها گفت، اندکی آهسته
تاکه مجلس بشود سنگین تر
سینه اش صاف نمود و به آواز بخواند
"مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چندروزی قفسی ساخته اند از بدنم"
راستی این همه اقوام و رفیق
من خجل از همه شان
من که یک عمر گمان می کردم تنهایم و نمی دانستم
من به اندازه یک مجلس ختم، دوستانی دارم
همه شان آمده اند، چه عزادار وغمین
من نشستم به کنار همه شان
وه چه حالی بودم،همه از خوبی من میگفتند
حسرت رفتن ناهنگامم،خاطراتی از من
که پس از رفتن من ساخته اند
از رفاقتهایم،از صمیمیت دوران حیات
روح من غلغلکش می آمد
گرچه این مرگ مرا برد ولی،گوییا مرگ مرا
یاد این جمله رفیقان آورد
یک نفر گفت:چه انسان شریفی بودم
دیگری گفت فلک گلچین است،خواست شعری خواند
که نیامد یادش
حسرت وچای به یک لحظه فرو برد رفیق
دونفر هم گفتند این اواخر دیدند که هوای دل من جور دیگر بوده است
اندکی عرفانی وکمی روحانی
وبشارت دادم که سفر نزدیک است
شانس آوردم من،مجلس ختم من است
روح را خاصیت خنده نبود
یک نفر هم میگفت:من واو وه چه صمیمی بودیم
هفته قبل به او،راز دلم را گفتم
وعجیب است مرا،اوسه سال است که بامن قهر است
یک نفر ظرف گلابی اورد،وکتاب قرآن
که بخوانند کتاب وثوابش برسانند به من
گرچه بر میداشت رفیق،لای آن باز نکرد گو ثوابی که نیامد بر ما
یک نفر فاتحه ای خواند مرا،وبه من فوتش کرد
اندکی سردم شد
آن که صدبار به پشت سر من غیبت کرد
آمد آن گوشه نشست،من کنارش رفتم
اشک در چشم،عزادار وغمین
خوبی ام را می گفت
چه غریب است مرا،آن که هرروز پیامش دادم
تا بیاید،که طلب بستانم
وجوابی نفرستاد نیامد هرگز
آمد آنجا دم در،بالباس مشکی،خیره بر قالی ماند
گرچه خرما برداشت،هیچ ذکری نفرستاد ولی
وگمان کردم من،من از او خرده ثوابی،نتوانم که ستاند
آن ملک آمد باز،آن عزیزی که به او گفتم من
فرصتی میخواهم
خبرآورد مرا،می شود برگردی
مدتی باشی،در جمع عزیزان خودت
نوبت بعد،توراخواهم برد
روح من رفت کنار منبر وبه آرامی به واعظ فهماند
اگر این جمع مرا میخواهند
فرصتی هست مرا
می شود برگردم
من نمی دانستم این همه قلب مرا میخواهند
باعث این همه غم خواهم شد
روح من طاقت این همه گریه ندارد هرگز
زنده خواهم شد باز
واعظ آهسته بگفت،معذرت میخواهم
خبری تازه رسیده ست مرا
گوییا شادروان مرحوم،زنده هستند هنوز
خواهرم جیغ کشید وغش کرد
وبرادر به شتاب،مضطرب،رفت که رفت
یک نفر گفت که تکلیف مراروشن کن
اگر او زنده است هنوز،که باید برویم
اگر او مرد،خبر فرمایید،خدمت برسیم
مجلس ختم عزیزی دیگر،منعقد گردیده
رسم دیرین این است،ما بدانجا برویم،سوگواری بکنیم
عهد مانیست ،به دیدار کسی،کو زنده است، دل او شاد کنیم
کار ما شادی مرحومان است
نام تکلیف الهی به لبم بود،چه بود؟
آه یادم آمد،صله مرحومان
واعظ آمد پایین،مجلس ازدوست تهی گشت عجیب
صحبت زنده شدن چون گردید،ذکر خوبی هایم
همه بر لب خشکید
ملک از من پرسید:پاسخت چیست؟بگو؟
تو کنون می آیی؟یا بدین جمع رفیقان خودت میمانی؟
چه سوال سختی؟بودن ورفتن من درگرو پاسخ آن
زنده باشم بی دوست، مرده باشم با دوست
زنده باشم تنها،مرده در جمع رفیقان عزیز
ناله ای زد روحم
و از آن خیل عزادار وسیه پوش و عزیزم پرسید:
چرا رنگ لباسِ ذکر خوبی ها ، سیه باید؟
چرا ما در عزای یکدگر از عشق میگوئیم؟
به جای انکه در سوگم مرا دریابی از گریه
کنون هستم،مرادریاب با یک قطره لبخند
چه رسم ناخوشایندی است،درسوگ عزیزان یادشان کردن
وبعد از مرگ یکدگر،به نیکی ذکر هم گفتن
اگر جمع میان زندگی بادوست ممکن نیست
تو را میخواهمت ای دوست
جوابم بشنو ای دنیا
نمیخواهم تو را بی دوست
خوشا بودن کنار دوست
خوشا مردن کنار دوست
fardin hamedani fardin hamedani     چهارشنبه, ‏1395/10/08 ‏18:38:10

درود دوستان
عذر میخواهم من یک سوال داشتم از حضورتان
من چگونه میتوانم کتابهای موجود در سایت رو مطالعه و یا دریافت کنم ؟
به طور مثال کتاب معبد سکوت
سپاسگزارم
رهنما رهنما.     یکشنبه, ‏1395/10/12 ‏12:42:11

رفتم که نبینی پریشان شدنم را،

غمناک ترین

لحظه ی ویران شدنم را،

در خویش فرو رفتم و

در خویش شکستم ،

تا دوست نبیند غم تنها شدنم را ...
zakaria020 zakaria     جمعه, ‏1395/11/29 ‏21:47:04

خیلی عالی بود تمام نظرات شما
http://www.1v2.ir/
changeaz چنگیز     دوشنبه, ‏1395/12/16 ‏11:17:45

هیچ انسانی دوست ندارد بمیرد، اما همه آنها دوست دارند به " بهشت " بروند...
اما ای انسانها... برای رفتن به " بهشت " ... اول باید مرد
رهنما رهنما.     سه شنبه, ‏1395/12/17 ‏13:32:08

گفته بودم که غمت مالِ من است
جفت چشمانِ تو اموالِ من است

گفته بودم بخدا می برمت...
بی تو رفتن غمِ امسالِ من است

این زمستان که به من تلخ شده
سوزِ مرگی ست که در شالِ من است

بعدِ رفتن همگی دور شدند...
جز همین سایه که دنبالِ من است
changeaz چنگیز     چهارشنبه, ‏1396/08/03 ‏09:46:54

یه تیکه زمین

بهشت از دست آدم رفت، از اون روزی که گندم خورد ... ببین چی میشه اون کس که یه جو، از حق مردم خورد

کسایی که تو این دنیا، حساب ما رو پیچیدن ... یه روزی هر کسی باشن، حساباشونو پس می‌دن

عبادت از سر وحشت، واسه عاشق عبادت نیست ... پرستش راه تسکینه، پرستیدن تجارت نیست

سر آزادگی مردن، ته دلدادگی میشه ... یه وقتایی تمام دین همین آزادگی میشه

کنار سفره‌ی خالی ، یه دنیا آرزو چیدن ... بفهمن آدمی، یک عمر ، بهت گندم نشون می‌دن

نذار بازی کنن بازم ، برامون با همین نقشه ... خدا هرگز کسایی رو ، که حق خوردن نمی‌بخشه

کسایی که به هر راهی ، دارن روزیتو می‌گیرن ... گمونم یادشون رفته ، همه یک روز می‌میرن

جهان بدجور کوچیکه ، همه درگیر این دردیم ... همه یک روز می‌فهمن ، چه جوری زندگی کردیم

متن ترانه ی محمد اصفهانی
« نمایش همه نظرات »
« نمایش همه صفحات »

املاک A4A: طراحی سئو