کیانا وحدتی
راهنمای سایت
صفحه اصلی تالار گفت و گوزبان و ادبیاتموسیقی ایرانیکتابخانه کیانافیلم/کارتونمعماریاخبار و دانستنیهاپزشکی و سلامتبیداری معنویفرهنگ لغتدرباره کیاناورود
<<بعدیقبلی>>


کیانا وحدتی
کاش می شد کوچه باغ عشق را در میان گامهای خسته ای تقسیم کرد کاش می شد در نگاه سرد...

جزئیات بیشتر...




اعتراف آخر..تا آخر بخوانید
من دیگر اعتراف نخواهم کرد و دلیل آن چیزی جز احساس نیاز به مقاومت...

جزئیات بیشتر...


منجی رسیدن
« 1750 بازدید »

متن شعر: به رنگ شبنم بود
و مهربانی دریا را
به تشنگی ترنّم گریه های من می داد ...
به رنگ ساحل بود
و اشتیاق دویدن را ، روی ماسه های خنک
به التهاب آتشین گام های من می داد !
به وسعت آسمان
در خلوت زمینی تنهائیم گنجید
به ظرافت حریر سحر
از کدورت شب های تار من رنجید

به روشنای اشراق آفتاب
چه بی ادعا ... غروب غرور مرا فهمید !
به جرأت زمین
چه صادقانه از تلخی زمان ترسید
• • •
میان تاریکی
چو یک عصای کهنه ، سرشار از شعور رفتن بود
میان بغض غضب زده ی بودن و نبودن من
مثال یک مذهب ، یک آئین
یگانه ترین مکتب رسیدن بود .
به راستی که او ... کلام آخر بود !

                                                                  دیماه 83
                                                                  برای فریبا ، مادر مهربونم
شاعر: کیانا وحدتی

تهیه کننده سند: فرحناز

نظرات بازدید کنندگان    

آپارتمان A4A: طراحی سئو