کیانا وحدتی
راهنمای سایت
صفحه اصلی تالار گفت و گوزبان و ادبیاتموسیقی ایرانیکتابخانه کیانافیلم/کارتونمعماریاخبار و دانستنیهاپزشکی و سلامتبیداری معنویفرهنگ لغتدرباره کیاناورود
<<بعدیقبلی>>


کیانا وحدتی
به روشنای اشراق آفتاب چه بی ادعا ... غروب غرور مرا فهمید ! به جرأت زمین چه صادقانه از...

جزئیات بیشتر...




خانم ها حالشو ببرند...
خانم ها حالشو ببرند. . . با عذرخواهی از انگشت شمار...

جزئیات بیشتر...


شورم را
« 1399 بازدید »

متن شعر: من سازم : بندی آواز . برگیرم ، بنوازم‌. برتارم زخمه «لا»
می زن ، راه فنا می زن


من دودم‌: می پیچم‌، می لغزم ، نابودم‌.
می سوزم ، می سوزم : فانوس تمنایم . گل کن تو مرا ، و درآ.
آیینه شدم ، از روشن و از سایه بری بودم . دیو و پری آمد ،
دیو و پری بودم . در بی خبری بودم‌.
قرآن بالای سرم ، بالش من انجیل ، بستر من تورات ، و
زبر پوشم اوستا، می بینم خواب‌:
بودایی در نیلوفر آب‌.
هر جا گل های نیایش رست ، من چیدم . دسته گلی دارم ،
محراب تو دور از دست‌: او بالا،
من در پست‌.
خوشبو سخنم ، نی ؟ باد «بیا» می بردم ، بی توشه شدم در
کوه «کجا»، گل چیدم ، گل خوردم‌.
در رگ ها همهمه ای دارم ، از چشمه خود آبم زن ، آبم زن‌.
و به من یک قطه گوارا کن ، شورم را زیبا کن .
باد انگیز ، درهای سخن بشکن ، جا پای صدای می روب‌. هم دود «چرا» می بر، هم موج «من» و «ما» و « شما» می بر.
ز شبم تا لاله بیرنگی پل بنشان ، زین رویا در چشمم گل
بنشان ، گل بنشان‌.

شاعر: سهراب سپهری

تهیه کننده سند: فرحناز

نظرات بازدید کنندگان (1 نظر)    

آپارتمان A4A: طراحی سئو