کیانا وحدتی
راهنمای سایت
صفحه اصلی تالار گفت و گوزبان و ادبیاتموسیقی ایرانیکتابخانه کیانافیلم/کارتونمعماریاخبار و دانستنیهاپزشکی و سلامتبیداری معنویفرهنگ لغتدرباره کیاناورود
<<بعدیقبلی>>


کیانا وحدتی
هم اکنون دگر چگونه ، با که بتوان گفت ؟ ! که در ظلمت سکوت در غربت حجیم فقدان آن...

جزئیات بیشتر...




معتاد
از یه معتاد می پرسند چه جوری معتاد شدی ؟میگه قرار بود فقط روزهای...

جزئیات بیشتر...


باور می کنم
« 2535 بازدید »

متن شعر: دلم ریش و
              غمم خیس و
                                تنی بیگانه از خویش ...
حرفی نیست !
فغانی
                اشکی
                             آهی نیست...
دگر حتی مرا از بذل چشمانت
سهمی نابهنگام از نگاهی نیست
نمی دانم چه شد با ما ؟
                            چه کردم من ؟
                                           چه دیدی تو ؟
مرا دیگر به نام کوچکم حتی نمی خواهی
به چشمانم              نمی خندی
به دستانم                نمی بخشی
نمی آیی ...
              نمی مانی ...
                                       نمی خواهی !
چه آسان بردی از یادم
چه آسان کردی آزادم
چه آسان هم رها و هم به زندانم !
آخ ! ... بی انصاف !
که تنها خود
              بریدی و
                          رمیدی و
                                     مرا حتی ندیدی !
برایم باورش سخت است
تو از من رفته ای ... از من !!!
تو هم ؟ !!
حالا تو هم بیگانه ای با من .
                                                                                            19/7/86    
                                                                                           خوابگاه سرلت
شاعر: کیانا وحدتی

تهیه کننده سند: فرحناز

نظرات بازدید کنندگان (3 نظر)    

آپارتمان A4A: طراحی سئو